สวัสดีค่ะเพื่อนชาวบล็อกทุกท่าน มิงกลาบา
วันนี้คุณนายอารมณ์ปลอดโปร่งเนื่องจากว่าสอบเสร็จ
รายวิชา ภาวะผู้นำ มาหมาดๆ จึงมีเวลาเล่าเรื่องต่อ
เอาล่ะเข้าเรื่องเลยดีกว่า ตอนที่แล้วเล่าเกี่ยวกับการแต่งตัวไปโรงเรียนของ นักเรียน และนักศึกษากัน ในตอนนี้ความประทับใจก็คือ การเดินทางไปวัดกลางน้ำ เขาเรียกว่า วัดเยเลพญา ที่วัดนี้เราจะต้องนั่งเรือที่มีประทุน ซึ่งมีไว้เพื่อบริการนักท่องเที่ยว (ชาวพม่าจะนั่งเรือหางยาว) ก่อนที่จะลงเรือ จะมีแม่ค้า(มาก)เดินมาขายดอกไม้เพื่อบูชาพระอุปคุต ส่วนมากจะเป็นดอกมหาหงส์ และ ดอกบัว มัดละ 500 จ๊าด (เทียบเป็นเงินไทยก็ 20 บาท)ในวัดนี้พวกเราจะไปกราบพระอุปคุตที่ขึ้นชื่อของพม่า พระอุปคุตเป็นพระเมตตา หากใครอธิษฐาน ขอพร เกี่ยวกับทรัพย์สิน เงินทอง จะดีมาก เพราะจะเมตตาด้านทรัพย์สินเงินทอง ให้พอมีพอกิน ตามบุญบารมีของแต่ละบุคคล ชาวพม่าจะถอดรองเท้าไว้ตรงบันไดทางขึ้นวัด แล้วเดินเท้าเปล่าในบริเวณวัด ในวัดนี้จะมีศิลปะแบบพม่าที่สวยงามมาก ที่พม่าเมื่อ เราตีระฆัง หรือเด็กเอาธูปไปปัก ก็จะมีเด็กมาขอเงินจากคณะทัวร์จากต่างประเทศ เป็นค่าบริการ บางคนก็ให้ 100 - 300 จ๊าด (ประมาณ 5 - 10 บาทไทย) เมื่อจะขึ้นเรือกลับ จะมีเด็กมาเช็ดเท้าให้เรา(ไม่อยากให้ทำเลย สงสาร)เพราะก่อนขึ้นเรือเท้าเราจะสกปรก เมื่อเด็กเช้ดเท้าแล้ว เราก็ควรตอบแทน เป็นเงินเท่าไรก็ได้แล้วแต่เรา คุณนายให้ไป 200 จ๊าด พี่ที่ไปด้วยให้ 500 จ๊าด เด็กก็ก้มลงกราบเท้าเขาเป็นการใหญ่ ดูแล้วก็สงสารต้องทำเพื่อแลกเงิน แต่ยังดีที่เป็นการหาเงินโดยสุจริตวิธี เพื่อนๆคงเห็นด้วยกับคุณนายนะคะ ฉบับนี้คงต้องจบแค่นี้ก่อนนะคะ มิงกลาบา
ขอขอบคุณ คุณครูสายัณห์-คุณครูจิราพรรณ สาระบุตร ที่เอื้อเฟื้อภาพ
